335. Darıxmağın rəngi yoxdur,
Mənsə qaranı seçirəm
Saçların da, gözlərin də o rəngdədir
Bəlkə, əlin də titrəyir, bu sətirləri yazanda
Yavaş-yavaş sıxılırsan yatağının bir küncünə
Uzaqlığın sonu yoxdur, hara qaçsan
Amma çoxlu küncləri var
Birində sən,birində mən,birində o...
Darıxmaqdan qaraldırıq uzaqları
Yaxına da kor olmuşuq
Saçlarını sığallasam, birdən qaralar əllərim
Gecə düşər otağında
Yaraşarmı toxundursam saçlarına
Kobud, qara əllərimi?
Bəlkə görməzdən gələsən qaranlığı, uzaqlığı
Yapışasan əllərimdən
Dodağımın sol küncündə gəzdirəsən əllərini,
Sənə ayrı, əllərinə tamam ayrı darıxmışam
Mən həmişə axmaq idim, elə yenə axmaqmışam,
Bu qaralmış uzaqlardan sənə qucaq göndərirəm
Haçan görsən, gecə düşüb
Sən də biraz darıxırsan
Bil ki, dayanıb bir küncdə, sənə qucag göndərirəm
Qucaq-qucaq göndərirəm